kerkplein.jpg

Een menselijke kerk

Aantal keren gelezen: 2162

Onze kerk is een menselijke kerk

Ter afsluiting van deze kennismaking is het misschien niet overbodig om dit te onderstrepen: wij zijn gewone mensen. Onze kerkgemeenschap is een speciaal verschijnsel in Nederland. Toch zul je er mensen aantreffen zoals overal.

Gereformeerde christenen zijn geen supermensen, geen halve heiligen met een hemelse glimlach.
We zijn zo gewoon, dat we, net als anderen die veel met elkaar omgaan, elkaar sterk beïnvloeden. We lezen veel. Logisch eigenlijk, als je bedenkt hoe belangrijk de Bijbel voor ons is. We doen veel aan onderwijs en vormingswerk. Ook dat heeft te maken met ons geloof. De mogelijkheden die de Schepper ieder mens meegeeft, wil Hij graag gebruikt zien. Deze dingen zijn bepalend voor het opleidingsniveau, het gemiddeld kinderaantal per gezin, ons bestedingspatroon. Er zijn veel onderlinge overeenkomsten in gedrag aan te wijzen. Vooral buitenstaanders zal dat opvallen.

Moeilijke mensen

Als we van onszelf zeggen dat we 'gewoon' zijn, dan bedoelen we nog iets meer. We geloven dat we het helemaal met zo geweldig doen. Integendeel, we weten van tekortkomingen en voelen ons schuldig. Dat zeggen we met alleen over anderen. We herkennen het ook bij onszelf
We kunnen heel erg gesloten doen met ons geloof. We geven niet zo gauw uiting aan onze gevoelens. Daarin zit iets van schaamte en verlegenheid. Ook iets van terughoudendheid en het gevoel dat anderen ons toch niet begrijpen.
We kunnen onderling ook heel eigenwijs zijn. Dat is misschien verklaarbaar vanwege de nadruk op ieders verantwoordelijkheid. Daardoor ontstaat er wel gemakkelijk onenigheid.

Bange mensen

Spottend wordt wel eens gezegd dat we bang zijn voor 'de Boze Wereld'. Iets waars zit daar wel in. In onze moderne samenleving is het heel gewoon niet met Gods wil te rekenen, je persoonlijk en gemeenschappelijk gedrag niet af te stemmen op de Bijbel. We zijn bang ook die levensstijl over te nemen. Daarom wordt er onder ons veel gewaarschuwd. Daarom vinden we dat we veel “nee” moeten zeggen. Om ons “ja” tegen God niet ontrouw te worden.
Bewust en onbewust kwetsen we God toch vaak door ons gedrag, door ons denken. Daarom spreken we veel over schuld en kwade trouw bij onszelf. Maar des te meer weten we ons aangesproken door de vrijspraak in de boodschap van Jezus Christus.

Kwetsbare mensen

Als christenen kunnen we ook kapot zijn van verdriet, angst en eenzaamheid. We moeten ook leren leven met onszelf, ieder met z'n eigen persoonlijkheid. Gestoorde relaties gaan ons niet voorbij. We komen niet zonder deuken en butsen door het leven. Ook dit soort dingen proberen we in geloof te verwerken. Het geloof is een houvast, maar we moeten vaak hard knijpen! Dan hebben we al onze energie nodig Jezus niet los te laten en het vertrouwen in Hem te bewaren.

Gelukkige mensen

We kennen een geluk dat sterker is dan onszelf. We beleven het niet altijd even sterk. We geloven het door alles heen. Ons levensgeluk is ons houvast aan Jezus Christus. Geluk vinden we in het persoonlijk omgaan met de Bijbel. Geluk is ons gezamenlijk vieren van het geloof.
Dit geluk is niet persoonsgebonden. We willen het graag delen. Ook met u, als het mag.

Het leven in de plaatselijke kerk

Uit het hoofdstuk 'Een menselijke kerk' kwam de onderlinge betrokkenheid van de kerkleden al sterk naar voren. Op de binnenzijde van deze pagina is getracht een beeld schetsen hoe deze onderlinge zorg in de praktijk van alledag gestalte krijgt. Deze zorg wordt gevoed door de Heilige Geest, God. Dat geldt voor iedereen, of hij nu gemeentelid is of predikant. Deze zorg tenslotte is er niet alleen voor elkaar, maar ook voor mensen die God nog niet kennen.

Lees verder over "De structuur van de kerk" 

Liefde is God en God is liefde.