In de omgeving

Omgeving kerk De Voorhof De Maten Apeldoorn

Veel christenen vinden het vanzelfsprekend dat zij een roeping hebben om elkaar te dienen en te zorgen voor elkaar. Ook is er oog voor de nood van de armen wereldwijd, veelal in samenhang met zendingswerk.

De nood in de nabije samenleving is echter vaak (gelukkig niet altijd) nog een blinde vlek. Wat kunnen we druk zijn met onszelf en onze gemeente, onze cursussen en onze conferenties. Zo druk dat we vaak niet meer toe komen aan al die mensen die verlangen naar iemand die hen echt nabij is, een naaste in de meest letterlijke betekenis.

De Bijbel leert ons keer op keer dat we mensen in nood moeten helpen, ook als ze geen leden van onze kerk zijn. Dat is ‘je naaste liefhebben als jezelf’ concreet maken.

Uit het verhaal van de barmhartige Samaritaan blijkt duidelijk dat de naaste niet is beperkt tot onze eigen groep of tot groepen die we sympathiek vinden. We zijn geroepen om de gezindheid van Christus te vertonen. Hij stierf voor zondaars. Daarom kunnen we ons niet beperken in wie we wel en wie we niet willen dienen!

De vroege kerk, een verhaal

We kunnen veel leren van de vroege kerk. Daarom als afsluiting het volgende verhaal:

In de zomer van het jaar 312 was de oogst mislukt in het Oosten van het Romeinse rijk. In de winter daarna ontstond er een zware hongersnood. Bovendien brak de pest uit. Er vielen massa’s doden. Veel lichamen bleven gewoon op straat liggen. En daar tussenin bedelden veel burgers om brood. Hoe reageerde de kerk?
Eusebius, de geschiedschrijver van die tijd, schrijft daarover: “Alleen de christenen leverden in deze afschuwelijke situatie bewijzen van menselijk gevoel en medeleven. Sommigen van hen waren de hele dag bezig met de begeleiding van de stervenden en de zorg voor hun begrafenis. Anderen brachten de massa slachtoffers van de honger uit heel de stad op één verzamelpunt bijeen en deelden aan allen brood uit. Het gevolg was, dat iedereen over hun actie sprak, de God van de christenen verheerlijkte, en overtuigd door de daden zelf erkende dat alleen zij vroom en godsdienstig waren.”
Met gevaar voor eigen leven en zonder aanzien des persoons verzorgden christenen mensen in nood. We weten uit andere bronnen dat veel mensen tot geloof in de God van de christenen kwamen. Zo is diaconaat evangelieverkondiging met de daad!

Samengevat Diaconaat is niet beperkt tot binnen de kerk. Juist ook in de directe omgeving.

God bestaat echt hoor!
Ik heb hem vanochtend nog gesproken!